Γιατί αξίζει να δώσεις μια ευκαιρία στο Saskepticism

0
811

“Πολλά Trap LP στην Ελληνική σκηνή δεν αξίζουν καν τον χρόνο που θα πάρει η πρώτη ακρόαση,δεν μπορώ να πω το ίδιο για το Saskepticism”

 

Έχοντας ήδη δώσει πολλές ευκαιρίες στους εγχώριους Trappers να παρουσιάσουν μία ολοκληρωμένη δουλειά,αμφιταλαντεύτηκα πολύ για το αν μία κριτική στο πρώτο LP του Saske θα άξιζε τον κόπο.Το προηγούμενο εγχείρημα Έλληνα Trapper ήταν το Illeoominati,το οποίο παρά την εξαιρετική παραγωγή και καλλιτεχνική επιμέλεια,δεν είχα και πάρα πολλά να δείξει σαν concept.Το πόσο ‘ωραία’ είναι τα κομμάτια σε έναν δίσκο είναι θέμα καθαρά υποκειμενικό,αλλά υπάρχουν και πολλά κριτήρια με τα οποία μπορούμε να ξεχωρίσουμε έναν καλό από έναν κακό δίσκο

 

Το Kaguras του Sin Boy ήταν απλώς μία συλλογή από hits(έχει δηλώσει και ο ίδιος άλλωστε ότι αυτή είναι η επιδίωξή του).Tο Lingo του Fy και το πρώτο album του madclip ήταν αδιάφορα και δεν πείθουν σαν ολοκληρωμένα projects.Αυτό αντικατοπτρίζεται και στα απογοητευτικά νούμερα που έκαναν(εξαιρούνται τα singles).Τα έως τώρα δείγματα της Trap με είχαν κάνει να πιστεύω πως ίσως θα ήταν καλύτερο για τους καλλιτέχνες να συνεχίσουν την στρατηγική των μηνιαίων hits,αφήνοντας τα LP για όσους έχουν κάτι να πουν…

 

…Ή τουλάχιστον αυτό πίστευα μέχρι την στιγμή που το Boss Moves(το πρώτο κομμάτι του δίσκου) έσκασε στα ακουστικά μου

 

Ας βγάλουμε πρώτα τα υποκειμενικά στοιχεία του δίσκου από την μέση.Τόσο στο κομμάτι των παραγωγών όσο και στο λυρισμό,το Saskepticism είναι κατά την γνώμη μου αρκετά καλό.Τα Punchlines του Saske είναι εξαιρετικά,και τα beats αν και λίγο μονότονα σε κάποια σημεία έχουν σίγουρα την ποιότητα για να μην κάνουν το ακροατή να βαρεθεί.Το καλύτερο παράδειγμα μουσικής παραγωγής του LP είναι το N.ST.C.TO.,ένα κομμάτι με τρία διαφορετικά beats σε εντελώς διαφορετικά bpm  και ρυθμούς.

O Saske έδειξε πως είχε στοίχους και νοήματα για να γράψει έναν δίσκο 20 κομματιών,με αρκετά δυνατά κουπλέ και πολλές αναφορές(Στο ‘Μόνος’ για παράδειγμα υπάρχουν αναφορές στην ποίηση του Κ.Καβάφη).Αξίζει να σημειωθεί ότι ο δίσκος είναι καθαρά Solo,χωρίς καμία συμμετοχή άλλου ράπερ. 

 

Από εκεί και πέρα,ο δίσκος έχει μία μεγάλη διαφορά από τα περισσότερα Trap Albums στην Ελλάδα.Ακούγεται ολόκληρος,έχει συνοχή και μία ολοκληρωμένη ιδέα.Τα  singles του Saskepticism ενσωματώνονται σωστά στον δίσκο,και δεν μοιάζουν ξεκάρφωτα.Ο δίσκος φτιάχτηκε εξ αρχής για να ακουστεί ολόκληρος,και δεν προέκυψε στην πορεία.

 

Η κριτική  αυτή δεν γράφτηκε για να πείσω κανέναν ότι το Saskepticism είναι αριστούργημα,ούτε ότι δεν έχει προβλήματα(θα μπορούσα για παράδειγμα να παραδεχτώ πως 1-2 κομμάτια είναι εντελώς αχρείαστα).Σκοπός του άρθρου είναι να μιλήσει σε όλους τους ακροατές τις Hip Hop,που έχουν απορρίψει την Ελληνική Trap ή έχουν απογοητευτεί από αυτήν.Είναι κρίμα ο Saske να μπει στο ίδιο τσουβάλι με τους ανταγωνιστές του,και οφείλουμε σαν ακροατές να δώσουμε μία ευκαιρία πριν απορρίψουμε κάποιον σαν “άλλον έναν Trapper”. 

 

3 Κομμάτια που ξεχωρίζουν στο Saskepticism:

Boss Moves:Το καλύτερο κομμάτι για να ανοίξει τον δίσκο.Battle στοιχεία με new school αισθητική με κάποια από τα δυνατότερα punchlines του album

Κατάρα:Μου θύμισε πάρα πολύ το “Ξέρω Μάνα” με την χρήση του Autotune και τους στοίχους.Δεν δείχνει κάτι καινούργιο,απλά μας θυμίζει πως είναι ο Saske στο στοιχείο του,χωρίς ιδιαίτερους πειραματισμούς.

N.ST.C.O.:Το κομμάτι σίγουρα δεν εκτιμήθηκε όσο έπρεπε από το κοινό.Έχει μία από τις καλύτερες παραγωγές που είδαμε φέτος,έχει ένα μήνυμα να περάσει και συνοδεύεται από έναν εξαιρετικό videoclip.

Comments

comments