Δισκοκριτική: Μαύρος Αμνός – Nadir [Κάθοδος] [2018]

0
1103

Είναι μεγάλη υπόθεση να καταφέρνεις να κερδίσεις τον ακροατή με παραγωγές “χαλαρές”, από το 1ο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο χωρίς ν’ ακούγεσαι καταθλιπτικός και κλαψιάρης, ειδικά όταν κάνεις ραπ. Είναι ένα στοίχημα και με τον εαυτό σου αλλά και με την ίδια τη σημερινή μουσική πραγματικότητα που επιβάλλει το “πιασάρικο”, σε ήχο και στίχο.

O τελευταίος δίσκος του Μαύρου Αμνού είναι ό,τι καλύτερο για να ξεκινήσει δισκογραφικά το 2018: στίχος υπαρξιακός και βιωματικός, παραγωγές δουλεμένες με ήχο απόκοσμο πολλές φορές (Se7en) και συνεργασίες άκρως ενδιαφέρουσες. Ακούσαμε τους Lobo, Mc Yinka, Detro, Νικόλα από Razastarr και Σπυριδούλα Δασκαλάκη, στα κομμάτια Στον πάγο, Ξημερώνει στις καρδιές, Εποχές, Αντίδοτο και Νadir, αντίστοιχα.

Ο Μαύρος Αμνός είχε πει, παλιότερα, σε συνέντευξή του πως πάνω στο χαρτί φτύνει την ψυχή του. Και αυτό επιβεβαιώνεται σε κάθε του δουλειά, σε κάθε του συμμετοχή και σε κάθε του κομμάτι. Από την αρχή της πορείας του, μέχρι σήμερα. Είχε πει, επίσης, ότι το rap είναι η μουσική που τον βάζει στη θέση που ήθελε και τον κάνει να συνειδητοποιεί. Δεν περίμενε, μάλλον, τότε πως η δική του συμβολή, θα έβαζε τους ακροατές στην ίδια ακριβώς θέση.

Ο δίσκος ανήκει στην κατηγορία των δίσκων που δε γίνεται να κάνεις skip κανένα κομμάτι, καθώς αυτά δένουν μεταξύ τους και δημιουργούν μία συνέχεια, σα να διαβάζεις το προσωπικό ημερολόγιο του καλλιτέχνη. Και αυτή είναι η δύναμη και η ομορφιά του.

Κι αν υπάρχει ένας στίχος που μπορεί να περιγράψει το δίσκο συνολικά, είναι αυτός:

Η μέρα με χάνει εκεί που η νύχτα με βρίσκει, έτσι γράφονται τα κομμάτια, έτσι ολοκληρώνονται οι δίσκοι…

Βρίσκετε το δίσκο στο Youtube, στο κανάλι The Art of Raw Records και στη σελίδα του Μαύρου Αμνού στο Bandcamp.

 

Comments

comments