Τι τους έφτιαξες ρε DOF;

0
3100

Τη στιγμή που το γράφω και πιθανώς τη στιγμή που το διαβάζεις, ο DOF TWOGEE, γνωστός στη γύρα ως ”Κώτσος”, είναι ο πιο καυτός παραγωγός στην Ελλάδα. Από τη δεύτερη βδομάδα του 2020, παίρνοντας από τον δρόμο τον FILIPONE και βάζοντάς τον στο studio, σκάει σε ανύποπτα χρονικά διαστήματα τα sessions στο δικό του κανάλι σαν χειροβομβίδες στα ακουστικά μας, συνεργαζόμενος τόσο με παλιούς rappers, όσο και με νέους, ταλαντούχους. Και σαν να μη φτάνει αυτό. Ο Dof στο δύο είκοσι πέρα από τη δική του ανάδειξη κι αναγνώριση μέσω των sessions του, ταΐζει παράλληλα με beatια τους πεινασμένους της φάσης για τα νέα τους albums, όπως τον ΤΖΑΜΑΛ για την “ΚΟΥΠΑ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ” και τον ΣΑΝΤΑΜ για την “ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΥ“.  Ας επικεντρωθούμε όμως αποκλειστικά στο project του.

Τελευταία φορά που είδαμε ανάλογη δουλειά και ταυτόχρονα τόσο αξιόλογη από παραγωγό ήταν το 2015 με τον EVERSOR στο ”Κλειστό Κύκλωμα”. Ποιος όμως είναι ο σκοπός του θεσσαλονικιού παραγωγού εν έτει 2020; Ο DOF δεν είναι νέος στη φάση, όμως βάζει νέους στη φάση. Σαν ποδοσφαιρική ομάδα τοπικού επιπέδου, που κρατάει 5 έμπειρους παίκτες και προωθεί τους μικρούς της, έτσι και ο DOF, στην αποστολή του έχει συμπεριλάβει καταξιωμένα ονόματα του χώρου όπως HATEMOST, ΜΙΚΡΟ ΚΛΕΦΤΗ και ΛΕΞ (και πού ‘μαστε ακόμα), ενσωματώνει νέους που λίγο – πολύ έχουν δείξει το ταλέντο τους, όπως VLOSPA και BLOODY HAWK, ψημένους δηλαδή καλλιτέχνες, έτοιμους να πάρουν τη σκυτάλη από τους προηγούμενους, προσθέτοντας τέλος, πλάι τους διαμαντάκια, όπως FILIPONE και NUME. (Κύριος) Σκοπός του δεν είναι να πάρει το game στα χέρια του, ενώ σε καμμία περίπτωση δεν είναι ο ανταγωνισμός με άλλους του είδους. Στόχος του είναι να δώσει ευκαιρίες στους rappers της νέας γενιάς, ώστε να αναδείξουν το ταλέντο τους, να ”φτιάξουν όνομα” και να θεμελιωθούν στον χώρο της ελληνικής rap μουσικής τα επόμενα χρόνια. Το αν θα πραγματοποιηθεί κάτι τέτοιο θα το δείξει ο χρόνος και η ιστορία, αυτό όμως που μπορούμε να ισχυριστούμε με βεβαιότητα είναι πως έχει καταφέρει να δημιουργήσει κάτι παραπάνω από μια ομάδα, κάτι αντάξιο σαν οικογένεια, ενώ η αναγνώριση και τα ”respect” πέφτουν βροχή από όλα τα στρατόπεδα.

Όσον αφορά τα χαρακτηριστικά των beats του, έχει καταφέρει και στα 12 (έως τώρα) sessions του να προσδώσει διαφορετικό χαρακτήρα, και αυτό ίσως είναι η μεγαλύτερη πρακτική του επιτυχία. Δε βγάζει ένα beat για να το βγάλει. Γνωρίζει τις δεξιότητες του εκάστοτε καλλιτέχνη και προσαρμόζει το beat πάνω του. Για αυτό ίσως μας φάνηκε κάπως “unexciting” το beat που έδωσε στον ΛΕΞ. Όμως ας αναρωτηθούμε, θα ήταν δυνατόν να του σερβίρει ένα beat παρόμοιο με του ΜΚ ή του TAFF και το αντίστροφο; Όχι βέβαια. Μια βαθύτερη ανάλυση της παραγωγής του DOF μας κάνει να παρατηρούμε πως στα περισσότερα κομμάτια, μόλις ο rapper απαγγείλει το τετράστιχο, ακούγεται ένας ήχος παρόμοιος με ήχο μαστιγίου. Κάτι τέτοιο συμβαίνει κυρίως στα κομμάτια που ο mc ανεβάζει ένταση, όπως στον FILIPONE, τον VLOSPA και τον ATC TAFF, με αποτέλεσμα να μεταμορφώνει το ακουστικό υλικό ανεβάζοντάς το παράλληλα τρία σκαλιά πιο πάνω. Όμως και για τους άλλους, τους πιο ”ήσυχους” όπως τον BLOODY HAWK και τον ΛΕΞ, φροντίζει με ιδιαίτερο τρόπο, πάλι ανά τετράστιχο, να ταράσσει τα νερά και να μην παραδίδει ένα μονότονο, πληκτικό beat. Ιδιαίτερη μνεία χρίζει το ”άρρωστο” beat που παρέδωσε στο πιο πρόσφατο session του με τον HGEMONA, στο οποίο η ηχητική υπόκρουση του πιάνου και του μαστιγίου πάλι ανά τετράστιχο, σε συνδυασμό με τη δραματικότητα των στίχων του καλλιτέχνη, απογειώνουν το κομμάτι.

Ας κάνουμε μια αποτίμηση των έως τώρα 12 sessions του, ποιο είναι το πιο ”υποτιμημένο”, ποιο το ”δυνατότερο”, ποιο αποτέλεσε ”ευχάριστη έκπληξη” και ποιο ”απογοήτευσε”. 

ΠΙΟ ΥΠΟΤΙΜΗΜΕΝΟ

Ίσως να φταίει που ήταν το πρώτο κομμάτι σε ένα νέο κανάλι, ίσως να φταίει που δεν είχαμε ξανακούσει solo δουλειά του, το κομμάτι WARZONE του FILIPONE είναι από όποια πλευρά κι αν το εξετάσεις το πιο υποτιμημένο session έως τώρα. Τουλάχιστον αυτή η άποψη μάς γεννιέται βλέποντας τα views που έχει μαζέψει και τις λιγοστές αναφορές που ακούγονται για το τραγούδι, σε αντίθεση με τη φωνή του κόσμου που ζητάει SOLO FILIPONE από το ΓΡΑΝΙΤΕΣ ΚΑΙ ΤΣΙΓΑΡΑ με ΛΕΞ.

ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟ

Προσωπικά ως πιο δυνατή εμφάνιση διακρίνω το ΔΕ ΣΥΓΚΡΙΝΟΜΑΣΤΕ του NUME και το MONTGOMERY του GRIZZLE. Αν πρέπει να επιλέξω ένα από τα δύο, θα διάλεγα του NUME, γιατί τον βλέπω πιο άνετο μες στο studio και μπροστά στο mic από τον GRIZZLE, τον οποίο θεωρώ κάπως ”μαγκωμένο”. Λογικά θα έτυχε, αφού ο δίσκος του τελευταίου με τίτλο HOMIE, επιβεβαιώνει πως το παιδί το κατέχει το άθλημα. 

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ ΕΚΠΛΗΞΗ

Είναι δυνατόν ο DOF να καταφέρνει να βγάζει στην επιφάνεια έναν ΣΑΝΤΑΜ που δεν είχαμε γνωρίσει και να μην αποτελεί την ευχάριστη έκπληξη; Έχοντας συνηθίσει τον ”ψηλό” σε beats με περισσότερη ένταση και με θεματολογία εντελώς ”του δρόμου”, ακούγοντας το συγκεκριμένο session ανακαλύπτουμε μια διαφορετική πτυχή του καλλιτέχνη, τόσο από πλευρά ικανοτήτων όσο και στίχων.

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ

Φοβάμαι μην πέσει το ταβάνι να με πλακώσει γράφοντας στα sessions του DOF για κομμάτι – απογοήτευση, αλλά αν θα έπρεπε να δώσουμε σε κάποιο κομμάτι τον παραπάνω τίτλο, αυτό θα ήταν το TORONTO του BLOODY HAWK. Στο συγκεκριμένο κομμάτι βλέπουμε τον ”γερακίσιο” να βγαίνει από την ζώνη της άνεσής του, να δοκιμάζει κάτι διαφορετικό, δε θα πω με αποτυχία, αλλά σίγουρα συγκριτικά με τους υπόλοιπους καλλιτέχνες όχι με ανάλογη επιτυχία. Είναι χαρακτηριστικό λίγων και μεγάλων καλλιτεχνών να τολμούν το κάτι διαφορετικό, και αυτό μάλιστα φανερώνει σίγουρα την εξέλιξή του και ίσως και την πρόοδό του. Όμως, στην περίπτωση του BLOODY HAWK, που τον έχουμε συνηθίσει να παράγει περισσότερο ποίηση παρά raps, φαίνεται σαν κάτι να μη μας κολλάει. Εξάλλου, είναι κάτι που το αναγνωρίζει και ο ίδιος και μάλιστα στο παραπάνω κομμάτι καθώς εκφωνεί το acapella του, ενώ το ότι δεν τρελαίνεται και τόσο για αυτή τη φάση μπορούμε να πούμε ότι φαίνεται και από το ότι δε συμμετέχει καθόλου στις κοινοποιήσεις και στις προωθήσεις των υπόλοιπων sessions.

Κλείνοντας, μπορούμε με ασφάλεια να ισχυριστούμε πως η δουλειά που παράγει ο DOF στο 2020 και ο τρόπος που την κάνει, επιβεβαιώνει την άποψη ότι πλέον, καλώς ή κακώς, η αισθητική ενός rap κομματιού βασίζεται κατά 60-70% στο beat και τον παραγωγό, ενώ μόνο το υπόλοιπο στον στιχουργό και τον συνθέτη. Όπως και να έχει, τόσο ο DOF όσο και οι καλλιτέχνες που έχουν αλλά και που πρόκειται να συμμετάσχουν στο project του, έχουν και θα δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους, παραδίδοντας απλόχερα στους ακροατές της ελληνικής rap μουσικής υλικό αξιόλογο, σε καιρούς που εκείνοι το βρίσκουν με το σταγονόμετρο.

 

Comments

comments