Yoda Priest: Το “τέλος” και ο επίλογος μέσα από τα τραγούδια του

0
2983

“Ο Αλέκος πιστεύει αξίζει τα πάντα και ο Yoda του κλείνει τον δρόμο”

Προσωπικά,έχω κάποιες ενστάσεις για το πως γράφονται τα άρθρα και τα αφιερώματα σε πολλά από τα μουσικά sites.Στην εποχή όπου  ένας καλός τίτλος και το σωστό timing μπορούν να να διπλασιάσουν την απήχηση ενός άρθρου,είναι λογικό να διαβάζουμε τα ίδια και τα ίδια από τους συντάκτες και αρθρογράφους της σκηνής,οι όποιοι άλλωστε βρίσκονται σε έναν διαρκή ανταγωνισμό για την προσοχή του αναγνώστη.Επειδή όμως δεν βρίσκω κάποιον λόγο να σας γράψω ένα ακόμα άρθρο για το γιατί ο ΛΕΞ είναι τόσο επιτυχημένος,ή γιατί ο bloody hawk είναι ένας σύγχρονος ποιητής,θα παραβώ λίγο τους άγραφους κανόνες των μουσικών αρθρογράφων της χώρας,γράφοντας για ένα όνομα που μπορεί να μην έχει την αναγνωρισιμότητα των “μεγάλων” και των “παλιών” στην Ελληνική κοινότητα,αλλά είχε το ταλέντο,την όρεξη και την ευφράδεια ώστε να δημιουργήσει κάτι πολύ μεγάλο.

Το άρθρο γράφεται με αφορμή τον ένα χρόνο από την κυκλοφορία του τελευταίου κομματιού του Yoda Priest,το οποίο-όπως όλα δείχνουν- θα είναι και το τελευταίο solo(κρατήστε αυτή την λεπτομέρεια) τραγούδι του.Ένας χρόνος λοιπόν πέρασε από την στιγμή που μία από της λιγότερο αναγνωρισμένες πένες στην χώρα σταμάτησε να γράφει(ή τουλάχιστον να δημοσιεύει) και επέλεξε να αφοσιωθεί στις σπουδές του.Είπα ότι δεν θα αρχίσω να γράφω τα τυποποιημένα γλυκανάλατα λόγια που συνηθίζουν να γράφονται σε τέτοια αφιερώματα,οπότε προτιμώ να σας παραθέσω ένα από τα τελευταία του κομμάτια,αφήνοντάς σας να κρίνετε μόνοι σας εάν υπερβάλλω

 

Η μούσα

Η πορεία του Yoda στην ραπ είναι πολύ πιο ιστορική από ότι θα νόμιζε κάποιος.Μετράει συνεργασίες με Chemical B,Napo και Wnc και η γενικότερη πορεία του στην underground σκηνή ξεκινάει σχεδόν μία δεκαετία πριν.Σαν μέλος των Gloriam και μετέπειτα σαν Yoda Priest είχε πολλά χρόνια στο παρασκήνιο,χωρίς mainstream αναγνώριση από το κοινό του hip-hop.Για λόγους διαφάνειας αποφεύγω να γράψω πολλά για αυτή την φάση του yoda,αφού δεν την έζησα

Λίγο αργότερα,ο ακροατής μπορεί να παρατηρήσει μία αναβάθμιση στον στοίχο και  την παραγωγή των κομματιών του.Από απλά boom beats πάνω σε μία μέτρια ηχογράφηση,ο yoda ενσωματώνει καταπληκτικές παραγωγές και mastering.Ο στίχος υπήρχε από πάντα,εκεί δεν μπορεί να χαρακτηριστεί βελτίωση η φυσική εξέλιξη του ως καλλιτέχνης.Παρόλα αυτά,ακόμα και στο κομμάτι της θεματολογίας φαίνεται η ωρίμανση της σκέψης και η ανάγκη του yoda για βαθύτερα νοήματα.Η γενικότερη αλλαγή αντικατοπτρίζεται και στην απήχησή του,και μπορεί να συνοψιστεί με μία λέξη:Solmeister

Κάθε άλλο παρά υπερβολή θα ήταν να λέγαμε πως η ιστορία του Yoda θα ήταν πολύ διαφορετική αν δεν επηρεάζονταν δημιουργικά από την γνωριμία του με τον  Solmeister.Δεν αναφέρομαι μόνο στο τεχνικό κομμάτι(στο όποιο τόσο οι παραγωγές,το mix/mastering και η προώθηση του Sol σε ένα ευρύτερο κοινό ήταν σίγουρα καθοριστικές),αλλά και στην ώθηση για μία εντελώς διαφορετική κατεύθυνση όσο αναφορά την γενικότερη αίσθηση των κομματιών.Τα “μίσα” κουπλέ πάνω σε boom bap έδωσαν χώρο σε αλληγορικές καταθέσεις ψυχής,που έδειχναν το ταλέντο που για χρόνια αγνοούσε μία μερίδα του κοινού.

Η άνοδος του Yoda priest,συνοδεύτηκε από lives σε όλη την Ελλάδα,και μία σχετική αναγνώριση από το underground κοινό.Η ρετσινιά του “κοινού αισθηματικού ράπερ” υπήρχε και ίσως να υπάρχει ακόμα σε κάποιες περιπτώσεις,αλλά η ευρηματικότητα σε στίχο και νοήματα ήταν αρκετή για να ξεπεραστεί από το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου.Το πράγμα πήγαινε πολύ καλά,αλλά δεν ήταν λίγοι αυτή που κατάλαβαν ότι ίσως σύντομα διαλυθεί…

 

Το μόνο μαχαίρι στην πλάτη μου είναι δικό μου

Το ραπ,από την φύση λειτουργεί καλύτερα στο χάος.Δημιουργήθηκε για να αποτυπώνει την αδικία,τα προβλήματα και την καταστροφή και συνεχίζει να ανταμείβει όσους θυσιάζουν τα πάντα για αυτό.Όσο γραφική και να ακούγεται η παραπάνω πρόταση,στην περίπτωση του Αλέξη ισχύει απόλυτα.Τα σημάδια τόσο για τα προβλήματα του Yoda,όσο και για την προσπάθειά του να αφήσει πίσω του πτυχές του εαυτού του που έκαναν το ραπ του να λειτουργεί ήταν παντού.

“Θα σου πω το πιο κρυφό μου μυστικό

Ό,τι έχω γράψει το μισώ γιατί είναι εγώ

Ό,τι μου ρημάζει τον κορμό το νοσταλγώ

Σαν το φιλί της μάνας μου πριν μπω στον παιδικό σταθμό”

-Ο Πιο Δειλός Υπηρέτης Των Θεών(2017)

 

Έντονος σε πολλά κομμάτια ήταν και ο διαχωρισμός του Αλέξη,του φοιτητή νομικής που θέλει να έχει μια ήσυχη ζωή με τον Yoda.Μέσα στην ιστορία περιπλέκονται και τα ναρκωτικά,αλλά θα προτιμήσω να μην τοποθετηθώ στο ζήτημα.Αλλώστε,ότι και να γράψω εγώ το έχει πει από μόνος του σε ένα από τα τελευταία κομμάτια του.Ο στίχος “Ο Αλέκος Πιστεύει αξίζει τα πάντα και ο Yoda του κλείνει του Δρόμο” γίνεται σχεδόν ανατριχιαστικός αν αναλογιστεί κανείς την σημασία αυτής της εσωτερικής διαμάχης του “Αλέκου” με τον “Yoda”.

Αυτή η διχοτόμηση του εαυτού του σε έναν ράπερ και έναν απλό άνθρωπο υπάρχει σε άλλα τραγούδια του Yoda Priest.Σε συνδυασμό με προσωπικά του προβλήματα και την ανάγκη για μία “κανονικότητα”,όλη του η πορεία μέσα στην σκηνή δείχνει και την δυσκολία που έχει στο να “ισορροπήσει ” σε αυτό το δίπτυχο.Ο ακροατής αρχίζει και βλέπει,όσο του επιτρέπεται φυσικά, μέσα στην σκέψη του καλλιτέχνη όπου η μουσική δεν είναι ούτε το φάρμακο,ούτε η απόδραση.Στα τραγούδια του Yoda το ραπ είναι απλώς ένα μέσο έκφρασης,το οποίο εν τέλει κατέγραψε και την ανάγκη του καλλιτέχνη να απομακρυνθεί.

Επειδή δεν είμαι σε καμία περίπτωση έτοιμος να ή αρμόδιος για να γράψω περισσότερα για την πτώση και την προσωπική ζωή ενός ανθρώπου που δεν γνώρισα,επιλέγω να μην πω περισσότερα.Τα έχει πει ο ίδιος στα κομμάτια πολύ καλύτερα άλλωστε.Το σίγουρο είναι ότι η στροφή που επέλεξε να κάνει στην ζωή του,αφήνοντας  πίσω του τα γραπτά και επικεντρώνοντας την προσοχή του στο μέλλον του φαίνεται να είναι αμετάκλητη και να τον έχει ωφελήσει  

“Θέλω ν’ανέβω μα δεν ξέρω που,

αλλά ξέρω πως όταν το δουν τ’όραμά μου θα είναι αργά,

θα μ’έχουν σταυρώσει και δεν θα αναστηθώ για εσάς”

-Χελιδόνι(2017)

Το τελευταίο κομμάτι του Αλέκου βγήκε στις 10 Σεπτεμβρίου του 18,και έχει τίτλο (πιρουέτα).Το “αντίο” του Yoda ήρθε λίγο αργότερα,και έκτοτε ο καλλιτέχνης αφοσιώθηκε στις σπουδές του,μένοντας ανενεργός.Σχεδόν ανενεργός θα ήταν σωστότερο,καθώς εδώ και καιρό μας ετοίμαζε κάτι μεγάλο

Χάρτινο Βασίλειο

Όσο απρόσμενη ήταν η αποχώρηση του Αλέξη από την σκηνή,άλλο τόσο παράξενο ήταν το γεγονός ότι δεν υπήρξε σχεδόν καμία επίσημη  ανακοίνωση.Το φινάλε της καριέρας του Αλέξη ήταν κάθε άλλο πάρα μεγαλειώδες.Δεν είχαμε ούτε ένα τραγούδι που να μιλάει για την απόφασή του,ούτε ένα αποχαιρετιστήριο κουπλέ, ή έστω ένα σοβαρό και οριστικό “αντίο”.Η αλήθεια είναι,ότι αυτό το αντίο δεν παραμελήθηκε από τον Yoda,ο οποίος ετοιμάζεται να μας το χαρίσει με έναν πιο ιδιαίτερο τρόπο…

“Το βασίλειο που χτίζω στην άμμο το κύμα της εποχής δεν το ρίχνει και αυτό ειν’υπόσχεση.”

Ποιος Θα Τολμήσει να Πει πως Δεν Είναι θνητός;(2018)

 

Για να είμαι ειλικρινής,όταν είπα πως το άρθρο αυτό γράφεται με αφορμή τον έναν χρόνο από την κυκλοφορία του τελευταίου κομματιού,δεν υπήρξα απόλυτα ειλικρινείς.Ένας άλλος λόγος για την σκιαγράφηση της ιστορίας και της καριέρας του Yoda,είναι και το γεγονός ότι σχεδόν ακριβώς έναν χρόνο μετά το “τέλος”,θα έχουμε τον επίλογο της ιστορίας με την μορφή του Χάρτινου Βασιλείου,του καινούργιου δίσκου του Solmeister.Εκεί,δεν θα μιλάμε απλώς για κάποια features,αλλά για μία αλληγορική ανάλυση της ίδιας της αποχώρησης του,μέσα από το πρίσμα της ενηλικίωσης και των ευθυνών που συνεπάγονται από αυτή.

Ο ίδιος ο Solmeister μιλώντας για τον δίσκο και την αποχώρηση του Yoda ανέφερε:

“Το Χάρτινο Βασίλειο, ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2017 σαν ένας δίσκος Solmeister x Yoda Priest.Ο ακροατής που το παρακολουθεί και το ζει παράλληλα, βρίσκεται αντιμέτωπος με το γεγονός ότι μεγαλώνει και έρχεται η ώρα να δώσει την πρώτη του μεγάλη μάχη. Τη μάχη με την ίδια του την ενηλικίωση[…].

Η ιστορία πίσω από το Χάρτινο Βασίλειο, ήταν πλέον η ιστορία του φίλου μου, η ιστορία ενός 25χρονου με καλλιτεχνικές καταβολές και τρομερή ευφυΐα που βρέθηκε σε ένα σταυροδρόμι της ζωής και έπρεπε να αποφασίσει ποιον δρόμο θα πάρει.”

Ο  θεατρικός αυτός επίλογος στην ιστορία του Yoda,θα είναι άλλος ένας λόγος για εμένα να δώσω μία ευκαιρία στον παραπάνω Δίσκο ο οποίος κυκλοφορεί στις 13 Σεπτεμβρίου.Όσο αναφορά τον Yoda τον ίδιο,δεν θα μπορούσα να κάνω κάτι άλλο παρά να χαρώ για την επιλογή του και να ελπίζω να είναι ευτυχισμένος και να βρει αυτό που ψάχνει. 

Comments

comments