Ανταπόκριση:Όλα όσα είδαμε στο Street Mode Festival 2019!

0
957

“Το Street Mode Festival επέστρεψε για 11η συνεχή χρόνια στην Θεσσαλονίκη,και η ομάδα του Halfway Crooks ήταν εκεί!”

Το Street Mode Festival είναι ένα από τα μεγαλύτερα φεστιβάλ της χώρας,και σίγουρα η  καλύτερη επιλογή για όποιον αγαπάει την κουλτούρα του δρόμου και την μουσική που πηγάζει από αυτήν.Το φεστιβάλ μετράει 11 χρόνια επιτυχημένης πορείας στην Θεσσαλονίκη και έχει φιλοξενήσει  εκατοντάδες καλλιτέχνες,τόσο μουσικούς όσο και b-boys,bmx riders,graffiti artistis και πολλούς άλλους.Είναι λοιπόν αναμενόμενο το γεγονός ότι το κοινό του hip hop έχει λατρέψει το φεστιβάλ,τόσο για τα events του όσο και για τους Έλληνες καλλιτέχνες φέρνει κάθε χρόνο.

Φέτος,οι διοργανωτές πήραν την απόφαση να ανταμείψουν το κοινό της Θεσσαλονίκης  για την μακρόχρονη στήριξή του,μεταφέροντας το φεστιβάλ στο Λιμάνι της πόλης,τριπλασιάζοντας δηλαδή το μέγεθος της διοργάνωσης.Αυτό σήμαινε όχι μόνο παραπάνω χώρο για μουσικές σκηνές(και πράγματι υπήρχαν 5 διαφορετικά stages,ενώ αρκετές φορές υπήρχαν μέχρι και 3 live events τα όποια γίνονταν ταυτόχρονα),αλλά και παραπάνω καταστήματα,χώρους για graffiti και πάνω απ’ όλα πολύ περισσότερο κόσμο.Δεν ήταν βέβαια όλα ρόδινα στην αλλαγή του χώρου(όπως θα δείτε και παρακάτω),αλλά σίγουρα γίνεται εύκολα αντιληπτή η ανάπτυξη του φεστιβάλ σε σχέση με προηγούμενες χρονιές.

Όπως καταλαβαίνετε είναι αδύνατο να καλύψουμε όλες τι εκδηλώσεις του φεστιβάλ χωρίς να βρούμε έναν τρόπο να είμαστε σε 2-3 μέρη ταυτόχρονα,οπότε επιλέξαμε να επικεντρωθούμε στα rap ονόματα του φεστιβάλ,καθώς και σε κάποιες εκδηλώσεις που ίσως βρείτε ενδιαφέρουσες.θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά την Μάγδα Δουμπάρατζη από την ομάδα του Halfway Crooks,αφού ένα μεγάλο κομμάτι του άρθρου είναι αποτέλεσμα της βοήθειάς της.

 

STREET EVENTS

Taking Hip-Hop Forward:To THHF έχει γίνει πλέον διαχρονικός θεσμός του φεστιβάλ,και καταφέρνει πάντα να εντυπωσιάσει.Αποτελείται από έναν διαγωνισμό Rap για ανερχόμενους MC,και ένα Beat battle από κάποιους από τους καλύτερους beatmakers της χώρας.Είχα την τύχη να παρακολουθήσω τον τελικό του Beatmaking Battle και ομολογώ πως η δουλειά που είδα από όλους τους διαγωνιζόμενος με εξέπληξε θετικά.

Graffiti:Στο φεστιβάλ υπήρχαν πολλοί καλλιτέχνες του δρόμου οι όποιοι δημιουργούσαν σε ειδικά διαμορφωμένα σημεία σε όλο το φεστιβάλ.Οι καλλιτεχνικές δράσεις σε όλο το τριήμερο ήταν αρκετές,οπότε δεν θα επεκταθώ περισσότερο αλλά η δουλειά από την μεριά του graffiti ήταν για άλλη μία χρονιά εξαιρετική. 

Parkour/Freerunning:Και εδώ μιλάμε για ένα γνωστό event της διοργάνωσης,καθώς το Parkour είναι ένα από τα events που τιμάει κάθε χρόνο το φεστιβάλ.Φέτος υπήρχε κούρσα και για τους μικρότερους αθλητές,ενώ νικητής αναδείχθηκε ο Έλληνας παγκόσμιος πρωταθλητής Δημήτρης Κυρσανίδης

 

DAY 1

Twinsanity:Οι δίδυμοι Γιάννης και ray με τον DJ micro στα decs σίγουρα φρόντισαν να θυμίσουν στο κοινό τους γιατί το φεστιβάλ ονομάζεται Street mode. Η επαφή με το κοινό ήταν απίστευτα θερμή και με τον αγγλικό τους στίχο κούνησαν κάθε κεφάλι που βρισκόταν μέσα στην αποθήκη.

Zoro & Buzz:Κατευθείαν από τα Δυτικά της Αθήνας οι Zoro & Buzz κάνανε την Θεσσαλονίκη να παραμιλά. Με έντονο κοινωνικοπολιτικό στίχο και με έναν από τους ίσως πιο δυνατούς ελληνικούς δίσκους του ’19 (τον οποίον μπορείτε να ακούσετε ΕΔΩ)πήραν σίγουρα την ανταπόκριση που τους άξιζε από το κοινό.

 

DAY 2

Trouf:Το πρώτο Hip Hop act που έπαιξε στο day 2 και ομολογώ πως το live ήταν πολύ καλύτερο από ότι περίμενα.οι παρευρισκόμενοι στο warehouse stage εκείνη την ώρα είδαν μία από τις καλύτερες επιλογές για warm up να ξεδιπλώνει το ταλέντο της.Μιλάμε για ένα live που όχι απλώς ήταν ατμοσφαιρικό και γεμάτο με κόσμο,αλλά στην πορεία κατέληξε σε mosh pits και το κοινό να φωνάζει ρυθμικά “φι θήτα” σε ένα act που είχε σχεδόν γεμίσει την αποθήκη χωρίς καν να έχει βραδιάσει.

Vlospa:Στο off the hook festival ήταν ανερχόμενος ράπερ με πολύ καλά hits,στο street mode είναι ήδη superstar και μας το έδειξε με το perfomance του.Όσο υπερβολικό και αν ακούγεται,στην Θεσσαλονίκη τα lives του vlospa έχουν μία μεγαλύτερη βαρύτητα.Σε αυτό βοήθησε πέρα από το κατάμεστο warehouse stage και η ενέργεια που είχε ο ράπερ πάνω στην σκηνή.Σαν καλύτερες στιγμές κρατάω τα άψογα κουπλέ στα γαλλικά,καθώς και την ανταπόκριση του κοινού στο “2310”.

ΤΖΑΜΑΛ: Εάν δεν υπήρχαν κάποια σοβαρά οργανωτικά προβλήματα θα μιλούσαμε για μία από τις καλύτερες συναυλίες όλου του τριημέρου.Λόγω κάποιον προβλημάτων στο stage και την οργάνωση(στα οποία θα αναφερθούμε πιο αναλυτικά παρακάτω) στο live μπήκα με μία μικρή καθυστέρηση και χωρίς να μπορώ να πιάσω μία καλή θέση.Ακόμα και έτσι,όσο περνούσαν τα λεπτά ομολογώ πως ξέχασα πως ήμουν στο φεστιβάλ,καθώς το κλίμα ήταν ολόιδιο με αυτό στις συναυλίες του.Το κοινό ήταν άψογο και το αποκορύφωμα της συναυλίας ήταν φυσικά η “φαβέλα”,η οποία παρά την απαγόρευση από το φεστιβάλ,συνοδεύτηκε από καπνογόνα.

Λόγος Τιμής:Χωρίς αμφιβολία η απόφαση να μεταφερθούν στο εξωτερικό stage ήταν η σωστή.Όχι μόνο επειδή η εκπληκτική παρουσία τους στην σκηνή θύμισε το live στην τεχνόπολη το όποιο αντικειμενικά ήταν ένα από τα καλύτερα lives της χρονιάς.Ο βασικός λόγος για αυτή την αλλαγή της τελευταίας στιγμής ήταν τα προβλήματα που είχαν δημιουργηθεί στο Warehouse stage εκείνη την μέρα.Μία τέτοια εμφάνιση πάντως,σε συνδυασμό με την τεράστια επιτυχία του τελευταίου τους δίσκου(αναλυτικά οι σκέψεις μας για την “Νύχτα” ΕΔΩ) κλειδώνει την μελλοντική επιστροφή τους στο φεστιβάλ. 

 

DAY3

12ος Πίθηκος:Αν υπάρχει ένας άνθρωπος που έχει συνδέσει το όνομα του με το φεστιβάλ,αυτός είναι σίγουρα ο 12ος.Η απόφαση των διοργανωτών να του δώσουν μία θέση στις εξωτερικές σκηνές αποδείχθηκε πολύ έξυπνη,αφού επέτρεψε κοινό να δημιουργήσει μία καταπληκτική ατμόσφαιρα με καπνογόνα και συνθήματα.Ήταν η πρώτη φορά που είχα την τύχη να τον δω live,και ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε η παρουσία μπάντας και η χορευτική ομάδα που άνοιξε το show.Η μόνη ατέλεια ήρθε όταν το φεστιβάλ ”έκοψε” τον ήχο για λόγους προγράμματος,με αποτέλεσμα εκνευρισμό τόσο από την μεριά του κοινού όσο και του Άκη

Wnc:Έχω ξαναπεί ότι οι WNC είναι ένα σχήμα που δεν έχει πάρει την αναγνώριση που του αρμόζει από τον χώρο του hip hop.Το βράδυ της Κυριακής έκαναν ένα ακόμα βήμα προς αυτό που δικαιωματικά τους ανήκει.Πάρα την μέτρια προσέλευση,κυρίως λόγω του 12ου που μόλις είχε τελειώσει και των αδύναμων προηγούμενων events,Η συναυλία δεν υστερούσε ούτε σε παλμό,ούτε στο ηχητικό αποτέλεσμα.Μακάρι το φεστιβάλ να τους εμπιστευτεί και στις επόμενες χρονιές,αφού έχουν σίγουρα αποδείξει ότι είναι άξιοι να παίζουν σε τέτοιες σκηνές.

Βέβηλος:Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τα τέρατα της Βαβυλώνας επί της σκηνής του Street Mode. Ο Βέβηλος μαζί με την γνωστή του συνοδεία DJ Magnum, Παράφρων και Τσέκο, γέμισε την αποθήκη και με το παραπάνω, με κόσμο να φτάνει μέχρι και έξω. Παρά την αποπνικτική κατάσταση, τα λάβαρα άναψαν, ο κόσμος γούσταρε, μέχρι που το πρόβλημα του ήχου ήταν τόσο εμφανές (σταμάτησε να λειτουργεί το μικρόφωνο) που ο καλλιτέχνης αναγκάστηκε να αφήσει την “λευτεριά” στη μέση και να φύγει.

Στίχοιμα:Για τρίτη χρονιά οι Στίχοιμα τιμούν το φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης με την παρουσία τους και κάθε χρονιά οι ακροατές τους το ανταμείβουν. Το warehouse ήταν καυτό (μεταφορικά και κυριολεκτικά) και ακούστηκαν τραγούδια από την παλιά και καινούργια δισκογραφία. Highlight αποτέλεσε σίγουρα η εκτέλεση της τελευταίας τους δουλειάς “βράχος” μαζί με τους Λόγος Τιμής.

 

ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

Το φετινό φεστιβάλ είχε μεγάλη ποικιλία από Ελληνικά hip hop acts και αυτό με χαροποίησε ιδιαίτερα.Δεν είναι η πρώτη φόρα που το hip hop πρωταγωνιστεί στο street mode,αλλά η φετινή χρονιά με τόσα μεγάλα ονόματα μέσα σε ένα τριήμερο είναι πρωτόγνωρη για το κοινό της Θεσσαλονίκης.Από το πρώτο κιόλας street mode,η διοργάνωση είχε εμπιστευτεί τον δωδέκατο και τον hatemost και δεν υπήρχε χρονιά στην όποια δεν εκπροσωπήθηκε το Ελληνικό hip hop.

Είναι λοιπόν,τουλάχιστον περίεργο αν όχι ανεξήγητο όταν ένα φεστιβάλ τόσο συνδεδεμένο με την σκηνή του Ελληνικού hip hop κάνει τέτοια οργανωτικά λάθη.Μπορώ να καταλάβω τα προβλήματα ζέστης και εξαερισμού της  μικρής αποθήκης 8, επειδή είναι η πρώτη χρόνια του φεστιβάλ στον χώρο του λιμανιού.Επιλέγω επίσης να μείνω σε μία απλή αναφορά των τεχνικών προβλημάτων στον ήχο,γιατί κατανοώ πως τέτοια θέματα θα υπάρχουν πάντα σε τόσο μεγάλα φεστιβάλ.Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω,είναι το πως οι διοργανωτές δεν κατάλαβαν ότι ο εξαιρετικά περιορισμός χώρος της κλειστής σκηνής δεν αρκεί για τους ΛΤ και τον ΤΖΑΜΑΛ,πόσο μάλλον για όλα τα ονόματα της δεύτερης ημέρας ταυτόχρονα.

Αποτέλεσμα αυτής της γκάφας,ήταν κάποιοι από τους fans να χάσουν τους αγαπημένους τους καλλιτέχνες είτε λόγω αλλαγής στο πρόγραμμα,είτε επειδή δεν χωρούσαν στην σκηνή.Μακάρι αυτό να ήταν το μόνο απρόβλεπτο εκείνης της ημέρας,καθώς  πάνω στον πανικό της συναυλίας του ΤΖΑΜΑΛ και λόγω της πίεσης του κόσμου που δεν χωρούσε αλλά ήθελε να μπει στην αίθουσα,μία από τις τζαμαρίες του χώρου έσπασε με αποτέλεσμα να τραυματιστούν(ευτυχώς ελαφρά) δύο άνθρωποι.Η κατάσταση εξομαλύνθηκε την τρίτη ημέρα,όπου το φεστιβάλ έβαλε προσωπικό ασφαλείας στην πόρτα του warehouse stage,για να αποφευχθούν μελλοντικές προσπάθειες για “ντου”.

Δεν υπάρχει λόγος να επεκταθώ παραπάνω στο ζήτημα.αφού θα μπορείτε να διαβάσετε αναλυτικά τα όποια προβλήματα υπήρξαν καθώς και την απάντηση του φεστιβάλ σε μελλοντικό άρθρο(το οποίο μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ).Εγώ από την μεριά μου καταλαβαίνω πως τέτοια μικροπροβλήματα είναι λογικό να υπάρχουν σε τόσο μεγάλες διοργανώσεις και είμαι σίγουρος ότι το φεστιβάλ θα κάνει ότι μπορεί για να μην ξαναδούμε τέτοιες ατέλειες στα μελλοντικά φεστιβάλ.Έχοντας αφήσει λίγο καιρό να περάσει,μπορώ να πω πλέον με σιγουριά ότι δεν μετανιώνω καθόλου που στήριξα το Street Mode για άλλη μία φορά,και αντιθέτως ανυπομονώ να παρευρίσκομαι και στην επόμενη υλοποίηση του!

Comments

comments